اسب در حسرت خوابیدن گاری چی

مرد گاری چی در حسرت مرگ

                                     سراب سپهری

ولی باتو بودن رابیشتر

شعر را دوست دارم

ولی از تو سرودن را بیشتر

دام صید صیاد را دوست دارم

ولی در دام تو افتادن را بیشتر

خلاصه

نماز قبله سجده را دوست دارم

ولی برتو سجده نمودن را بیشتر

                           قصه ی تنهای یک مرد بود

مرد ی  که در عمق  وجود

                       بی کسی را باخود اورده  بود

                  که سوز دلم از غروبش

                                               غم انگیزتر است

   آسمان

             میترسم

                    که نمی پرم

                        وگرنه پرهایم

                                        آماده ی پریدان اند

سلام را دوست دارم

                   ولي از زبانم  مي ترسم

قانون را دوست دارم

از پاسبانها می ترسم

دین را دوست دارم

ولی از کشیشها می ترسم

کودکان را دوست دارم

ولی ازآینه ها می ترسم

عشق را دوست دارم

ولی از زنان میترسم

من می ترسم پس هستم

این چنینن می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم

ولی از روزگاران می ترسم

استاد حسین پناهی

دور باش

 دور ازنابسامانی

  دور از ناسرودن ها

دوراز منی باش که دارم بالا می اورم هرانچه حسرت خورده ام

وتاعمق سکوت در انزوا فرو رفته ام

از من فاصله گیر دور باش

که من از عمق شبهای تاریک آمده ام

وهمیشه در قوس انتظار نشسته ام تا دری بگشایم

ولی افسوس که تمام درهای نیم گشوده بررویم بسته اند

از من فاصله گیر دور باش

که من از بس پریدم و سرم به سقف خورد

که دیگر پرواز برایم افسانه ای بیش نیست

 وتمام پرهایم تیز بال پریدن اند

از من فاصله گیر

دور از... 

درهنر میشود نوای هستی را شنید

معراج دراین عرصه روی می دهد

پروازی به فرازستان معنا

شور شوق پریدن را به من هدیه کن

من که   ناتوان  از گفتن  راز  دلم

 تو خودت طرز گفتن را به من هدیه کن